رضایت مخلوق = ذلت
بسم الله الرحمن الرحیم
امیرالمومنین خطاب به امام حسن مجتبی علیهماالسلام :
«... اما بعد؛ تجربه عینی و آشکار من از بد عهدی و بی وفایی دنیا و طغیان و سرکشی روزگار از یک سو، و آغوش گرم و گشاده آخرت، از سوی دیگر وادارم ساخت که تمام هوش و حواسم معطوف خودم باشد، لحظه ای از خود چشم برندارم و به دیگری نسپارم.
فهمیدم که من پیش و بیش از آنکه مسئول مردمان باشم، وظیفه دار خودم هستم. و بر این دریافت و دغدغه ام، عقل نیز صحّه گذاشت و از افتادنم به دام هوس، بازداشت. و تکیلفم را بی هیچ پرده و بیراهه ای روشن ساخت...»
آری! هزار و اندی سال پیش امیرمومنان علی بزرگ (سلام الله علیه) ما را از بی معرفتی دنیا آگاه ساخت و این همه تاکید، به علت اهمیت این موضوع بوده است؛
به راستی که خوار و ذلیل گشت آن که رضایت مخلوقی در نظرش بزرگ جلوه کرد، و خالق مخلوقات را به دست فراموشی سپرد.
مومن را نشاید که از غیر خدا حساب ببرد !
در این باره نیز مولای متقیان امیر مومنان علی بن ابی طالب صلوات الله علیه، در وصف متقین خطاب به همام (که بعد از سخنان حضرت جان به جان آفرین تسلیم کرد) می فرماید :
«عظمت خالق در وجودشان تجلی کرده و غیر آن، در چشمشان کوچک شده».
ای وااااااای بر کسی که رضایت مخلوق، هدف و غایت آمالش شود؛ سرنوشت عمرسعد را ببینید، نه به حکومت ری رسید و آخرتش هم... عمرسعدها در این زمانه کم نیستند؛ این یک نمونه از کسی است که رضایت مخلوق برایش هدف شده؛ مردم چشم ها را باز کنید؛ مبادا از یاد خدا غفلت کنید و بازیچه ای در دست منافقان شوید! مبادا رضایت مخلوق برایتان مهم شود که اگر چنین شود ننگ دنیا و آخرت را خریده اید!
اصولا سرچشمه تمام بدبختی های ما این است که خدا را که اصل است فراموش و مخلوقی که وجود خارجی ندارد، پیوسته در نظر داریم. (در مورد وجود خارجی، عرض می کنم که منظور این است که هستی شان دست خودشان نیست و از دیگری سرچشمه می گیرد، لذا خودشان نیز نمی توانند بر خودشان حاکم باشند چه برسد به دیگری؛ - چون اگر می توانستند، دیگر فانی نبودند و باقی می ماندند. - و هیچ سود یا ضرری نمی توانند داشته باشند؛ حال، چرا ما کسی که هستی اش، حیاتش، زندگی اش حتی در دست خودش نیست را در زندگی مان موثر می شماریم؟! و خدا را که تمام جهان، در قبضه قدرت اوست، فراموش می کنیم؟! قرآن می گوید: لا یضرکم نفعا و لا ضرا، هیچ سود و زیانی به شما نمی رسانند. و در جای دیگر می فرماید : اگر خداوند رحمتی برای شما بخواهد چه کسی می تواند آن را دفع کند؟ و از این قبیل ایات.)
فلهذا، اگر یک چنین جهان بینی داشته باشیم، یک چنین دیدگاهی داشته باشیم، هیچ گاه زیر بار ذلت نمی رویم! هیچ گاه خودمان را کوچک نمی کنیم؛ هیچ گاه برای به دست آوردن یک چیز بی ارزش نزد این و آن دست دراز نمی کنیم، هیچگاه... هیچگاه...
پس وای بر آن کس که چشم امید به غیر خدا داشت ...
والسلام علیکم و علی عبادالله الصالحین
پی نوشت:
۱. در جستجوی خدا، با موضوع «ایمان به معاد و تاثیرات آن» بروز شد. می خواستم طی 2 یا 3 پست بنویسم، اما چون مطالب به هم پیوسته بودند؛ همه رو با هم گذاشتم.
۲. پروردگارا ! به حق رسول اکرم صلی الله علیه و آله، سایه ی ولی امر مسلمین، رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیةالله العظمی خامنه ای (روحی فداه) را بر سر ما مستدام بدار !
۳. وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً (اسراء / 81)
۴. وقتی خطبه نمازجمعه تموم شد، یاد آیه ی «لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنينَ ... » افتادم؛ الهی لَکَ الْحَمدُ وَ لَکَ الشَکر !
۵. هر گاه دلم رفت تا محبت کسی را به دل بگیرد، تو او را خراب کردی، خدایا، به هر که و به هرچه دل بستم، تو دلم را شکستی، عشق هر کسی را که به دل گرفتم، تو قرار از من گرفتی، هر کجا خواستم دل مضطرب و دردمندم را آرامش دهم، در سایه امیدی، و به خاطر آرزویی، برای دلم امنیتی به وجود آورم، تو یکباره همه را برهم زدی، و در طوفان های وحشتزای حوادث رهایم کردی، تا هیچ آرزویی در دل نپرورم و هیچ خیری نداشته باشم و هیچ وقت آرامش و امنیتی در دل خود احساس نکنم... تو این چنین کردی تا به غیر از تو محبوبی نگیرم و به جز تو آرزویی نداشته باشم، و جز تو به چیزی یا به کسی امید نبندم، و جز در سایه توکل به تو، آرامش و امنیت احساس نکنم... خدایا ترا بر همه این نعمتها شکر می کنم. (دکتر شهید چمران)
سی و یکم خرداد، روز شهادت شهید چمران ... یادش گرامی باد !
۶. درد دل رهبر عزیزمان (روحی فداه) با حضرت صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه و سهل الله مخرجه)
۷. همین الآن که دارم این رو می نویسم، جلوی درب منزلمون تظاهرات شدید شده و مردم با ماموران به شدت درگیر شده اند و با شعار های "مرگ بر دیکتاتور" و "مرگ بر این دولت مردم فریب" و تکبیر، خواستار این هستند که آقای موسوی بیاد سر کار!
من بیم آن دارم که خدایی نکرده، خدایی نکرده، خدایی نکرده .. یک وقت مشمول عذاب های الهی شویم!
پروردگارا ! هر کس می خواهد در مملکت اسلامی و امام زمانی ما، اغتشاش و بی نظمی ایجاد کند، شرش به خودش بازگردان.
عواقب امور ما ختم به خیر بگردان.
تمام مفاسد را از جامعه ی اسلامی ما، اصلاح بگردان.
و عجل اللهم فی فرج مولانا صاحب الزمان
