بسم الله الرحمن الرحیم

یکی از نعمت‌های بزرگ الهی بر عوام مردم، وجود افرادی است که اولاً شایسته الگو بودن را دارند و ثانیاً بر اثر تقوا و خودسازی لیاقت این‌که عهده دار ِ رهبریِ همه‌ جانبه‌ی اجتماع را باشند،‌ دارا شده‌اند و نیز خداوند بر ما منت گذاشته است و دین خود را به‌وسیله‌ی فقهایی که (طبق حدیثی از امام حسین علیه‌السلام) بر حلال و حرام دین امین هستند حفظ می‌نماید. ایضاً در روایتی از وجود نازنین پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلّم) می‌خوانیم که حضرت فرمودند: «فقها از جانب پیامبران امین امت‌اند.» امام خمینی (اعلی الله مقامه) می‌فرمود: «اگر فقهای اسلام از صدر اسلام تا الآن نبودند، ما الآن از اسلام هیچ نمی‌دانستیم»! پس ببینید مقام این فقها چقدر بالاست و ما چقدر در حق این بزرگواران کوتاهی می‌کنیم.

70 سال پیش، در چنین ایامی شخصی چشم به جهان گشود که در آن زمان هیچ‌کس فکر نمی‌کرد که روزی این کودک بخواهد ولایت امر مسلمین را بر عهده بگیرد اما خواست خدای متعال بر حفظ دین است و لو کره المشرکون.

رهبر عظیم الشأن انقلاب، حضرت آیت‌الله معظم سید علی خامنه‌ای (روحی فداه) در 24 / تیر / 1318 چشم به جهان گشودند؛ و دعا می‌کنیم که خداوند ایشان را تا ظهور حضرت موعود (عجل الله تعالی فرجه و سهل الله مخرجه و اوسع الله منهجه) برای ما نگاه دارد.

 آيت الله خامنه اى به گفته خويش «از شاگردان فقهى، اصولى، سياسى و انقلابى امام خمينى (ره) هستند» و من به جرأت می‌گویم که ایشان رهبری بسیار شجاع، عالم، آگاه به زمان، خداترس،‌ باتقوا و ... هستند و اگر هزاران بار خدا را بر این نعمت شکر کنیم، نه تنها شکر این نعمت را بجا نیاورده‌ایم که تقصیری در انجام وظیفه کرده‌ایم!!!

حضرت امام (رحمةالله علیه) به مقام معظم رهبری می‌فرمودند: «هر موقعی که تو به سفر می‌روی من مضطرب هستم تا تو برگردی، خیلی سفر نرو».

شخصی چون جناب سید حسن نصرالله (حفظه الله) که خود یک رهبر اسلامی است، با افتخار دست رهبر ما را بوسیده است! این هم عکسش:

ذکر این نکته خالی از لطف نیست که در زمان غیبت کبری، افرادی به نیابت از امام عصر (ارواحنا لتراب مقدمه الفدا) رهبری جامعه را به عهده می‌گیرند لذا اطاعت از کسی که جامع الشرایط و دارای ویژگی‌های لازم برای رهبری از جانب امام عصر (عجل الله له الفرج) می‌باشد، عین اطاعت از امام معصوم علیه‌السلام می‌باشد.

در نتیجه قبول نداشتن اصل ولایت فقیه (نه شخص ولی فقیه) به منزله‌ی انکار امامت است؛ زیرا خود حضرت ما را به این‌ها رجوع داده‌اند. (در حدیثی می‌خوانیم که: در زمان غیبت به راویان احادیث ما مراجعه کنید.)

اما در مورد شخص ولی فقیه:

گروهی از علمای فاضل و دانشمند که از سوی مردم برگزیده می‌شوند (خبرگان) بر طبق معیارهای قانون اساسی (که در کشور ما بر اساس قرآن نوشته شده است) آن شخصی را که لیاقت بیشتری برای این سِمَت دارد، به رهبری انتخاب می‌کنند. لذا قبول نداشتن شخص ولی فقیه به منزله‌ی قبول نداشتن قانون اساسی (همان قانون اساسی‌ای که بر طبق قرآن نوشته شده) می‌باشد.

البته فراموش نکنیم که هیچ‌کدام از این فقها معصوم نیستند و احتمال خطا و اشتباه (هر چند که قریب به صفر است) در آن‌ها وجود دارد؛ در نتیجه ممکن است دچار انحراف شوند. در آن زمان دیگر اطاعت از آنان لازم نیست. یعنی به صرف اسلامی بودن نمی‌توان گفت یک جامعه‌ای خوب است، اگر چنین است پس حکومت معاویه نیز اسلامی بود!!

اما باز هم تکرار می‌کنم: قبول نداشتن ولایت فقیه، قبول نداشتن امامت است و تا دلیل قطعی‌ای برای انحراف از دین خدا نداشته باشیم، اطاعت از فقها لازم و عین اطاعت از خدا می‌باشد. متأسفانه گاهی مشاهده می‌کنم که بعضی‌ها بی‌جهت با رهبری مشکل دارند؛ هنگامی که علت را می‌پرسم می‌گویند او لیاقت ندارد! و گاهی تهمت‌هایی نیز می‌زنند. وقتی می‌پرسم شما این را از کجا می‌دانید، می‌گویند چون در جامعه فساد است؛ پس رهبر فاسد است! اما من می‌گویم این‌ها که به شخص رهبر برنمی‌گردد. آیا رهبر در انجام وظیفه‌اش کوتاهی‌ای کرده است؟ آیا دلسوزتر از رهبر ما برای عالم اسلام پیدا می‌شود؟ در مدارس که خیلی از بچه‌ها کورکورانه با رهبر مخالف‌اند و خیلی دیده‌ام که حتی این مقام والا را استهزاء می‌کنند. این‌ها آثار تبلیغات دشمن است. خیلی باید حواسمان جمع باشد. دشمن در کمین نشسته است.

ان‌شاءالله خداوند به ما این توفیق را بدهد که از امتحان‌هایش بالخصوص امتحان سخت "ولایت فقیه" موفق خارج شویم.

پی‌نوشت:

1.    این روزها یک مقداری سرم شلوغ شده ... کلاس‌های تابستونی مدرسه و کارهایی که باید انجام بدم و درس‌هایی که توی تابستون باید بخونم؛ کمتر مجال میدهد که بیام توی اینترنت! این پست رو ساعت 5 صبح دارم می‌نویسم. (توی خواب و بیداری!!!)

2.    از این رو، خیلی شرمنده‌ی دوستان هستم که فرصت نمی‌کنم به همشون سر بزنم. البته برای بعضی‌ها کامنت گذاشتم و بعضی‌ها هم به وبلاگشون سر زدم.

3.    دیشب توی بی‌بی‌سی دیدم که یک نفر می‌گفت: تا جمهوری اسلامی هست، ظلم هم هست! می‌دونید یاد چی افتادم؟ یاد این آیه که در روز قیامت بعد از اینکه مردم محشور میشن خطاب می‌رسه وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ (نگهشون دارید، اونها مسئولند) بعدشم یاد این یکی آیه که فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ وَ لا يُوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ (در آن روز هيچ كس همانند او {خدا} عذاب نمى‏كند و هيچ كس همچون او كسى را به بند نمى‏كشد!) حقشونه! ما اون روز رو دور نمی‌بینیم.

4.       فَاصْبِرْ إِنَّ الْعاقِبَةَ لِلْمُتَّقينَ

5.    در بخش کامنت‌ها دیدم یک دوست عزیزی بدون اینکه آدرس بزاره فرموده بودند که می‌خوان نظرم رو درباره‌ی سیست (همون سیاست) بدونن! عرض کنم که: من نظری ندارم! شوخی کردم اما ... اولاً نظر من چه اهمیتی داره؟ باید نظر علما رو بپرسید. ثانیاً ایکاش یک آدرسی از خودتون بزارید تا بیشتر صحبت کنیم.

۶.   یواش یواش داریم به آخرهای رجب می‌رسیم؛ سریع‌تر ... از قافله جا نمونیم

۷.    رهبر معظم انقلاب: اى سيد ما! اى مولاى ما! ما آنچه بايد بكنيم، انجام ميدهيم؛ آنچه بايد هم گفت، هم گفتيم و خواهيم گفت. من جان ناقابلى دارم، جسم ناقصى دارم، اندك آبروئى هم دارم كه اين را هم خود شما به ما داديد؛ همه‏ى اينها را من كف دست گرفتم، در راه اين انقلاب و در راه اسلام فدا خواهم كرد؛ اينها هم نثار شما باشد. سيد ما، مولاى ما، دعا كن براى ما؛ صاحب ما توئى؛ صاحب اين كشور توئى؛ صاحب اين انقلاب توئى؛ پشتيبان ما شما هستيد؛ ما اين راه را ادامه خواهيم داد؛ با قدرت هم ادامه خواهيم داد؛ در اين راه ما را با دعاى خود، با حمايت خود، با توجه خود، پشتيبانى بفرما.

جسم تو کامل است، ناقص نیست

می‌دهد عطر یک بغل گل یاس

دستت اما حکایتی دارد

رحم الله عمی العباس!

.

.

.