تبليغاتX
متی ترانا و نراک؟

ببوسم خاک پاک جمکران را ...

ان الله یری ...

چه مبارک است میلاد بزرگ شخصیّتی که برپا کننده‌ی عدالتی است که بعثت انبیاء (ص) برای آن بود.

امام خمینی (ره)

 

فدای قلب نازنین مولا بشوم که فرمود: «من مظلوم ترین فرد عالم‌ام.»

چه خواهید گفت هنگامی که مولایمان فرموده است: «شیعیان ما به اندازه‌ی آب خوردنی ما را نمی‌خواهند، اگر بخواهند و دعا کنند، فرج ما می‌رسد.»

قلبم آتش می‌گیرد هنگامی که به یاد این فرمایش زیبای آقا می‌افتم که می‌فرمایند: «اگر چنانچه شیعیان ما _ که خداوند بر انجام طاعت خویش، آنها را موفق گرداند_ در راه وفای به عهد و پیمانی که بر دوش دارند همدل می شدند، میمنت دیدار ما از ایشان به تاخیر نمی افتاد .... و ما را از شیعیان دور نگه نمی دارد مگر اعمال بد آنان که به ما می رسد و برای ما ناخوشایند و دور از انتظار است.»

الحق که خیلی بندگان بدی هستیم؛ مثلا کشور ما بیش از 70 میلیون شیعه نشین دارد و حال آن که آقا به دنبال 313 نفر هستند!

امام (علیه‌السلام) واسطه‌ی فیض الهی است. اگر این جهان را به شکل یک انسان تصور کنیم، امام معصوم قلب این آدم خواهد بود؛ همچنانکه حضرت امیرالمؤمنین (صلوات الله علیه و ابناءه المعصومین) می‌فرمایند: «اگر زمین حتی یک ساعت از حجت خدا خالی بماند، اهلش را در خود فرو می‌برد.» و نیز در دعای عدیله می‌خوانیم:‌ »به برکت او است که آفریدگان روزی داده می‌شوند و به وجود او است که زمین و آسمان ثابت و پایدار می‌ماند.»

خود حضرت ولی‌ّعصر (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) خطاب به شیعیان چنین می‌فرمایند: «ما در رعایت حال شما کوتاهی ننموده و شما را فراموش نکرده ایم و اگر چنین نبود محنت و گرفتاری بر شما نازل می‌شد و دشمنانتان شما را ریشه کن می‌کردند.»

ای وااااااااای!

ای وااااااااای!

واااااااای بر ما ... خدا ما را ببخشد ...

حرف برای گفتن بسیار است؛ از کجا بگویم؟ چه زیبا می‌فرماید مولایمان امام صادق (علیه السلام) در دعای ندبه: الی متی احار فیک یا مولای؟

هل الیک یابن احمد سبیل فتلقی...؟

 


کتابی هست به نام "آماده باش ِ یاران امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)". این کتاب را من دو سال پیش مطالعه کردم و بسیار کتاب سودمند و مفیدی است. در حقیقت سلسه سخنرانی‌های استاد شیخ حسین گنجی می‌باشد. ایشان در این کتاب داستانی را ذکر می‌کنند تا مفهوم انتظار را روشن کنند که ما هم این داستان را  در اینجا می‌نویسیم. خواندنش مسلما خالی از لطف نیست. تمام آنچه که مطالعه خواهید کرد از کتاب گرفته شده و بنده از خودم حتی یک واو  هم اضافه نکرده‌ام.

 

 

آخرین حرف‌های من:

-     در روز سیزده رجب (= ولادت با سعادت اوّلین ستاره‌ی آسمان امامت و ولایت) شروع به نوشتن کردیم و امروز در شب نیمه‌ی شعبان (میلاد مسعود قائم آل محمّد (ص)) به نوشتن خاتمه می‌دهیم. امید که توشه‌ای برای قبر و قیامت‌مان باشد.

-     این وبلاگ دیگر به‌روز نخواهد شد و این آخرین پست وبلاگ من است. از تمام دوستان گرانقدر حلالیت می‌طلبم و برای همه‌شان آرزوی موفقیت در طاعت و بندگی خدا را دارم. مطمئن باشید فراموش‌تان نخواهم کرد.

-     در مورد این یکی وبلاگ نیز عرض کنم که می‌خواستم آن را برسانم به همان جایی که آیت‌الله مکارم‌شیرازی (دامت‌برکاته) کتاب‌های آفریدگار جهان، در جستجوی‌خدا، معمای هستی، خدا را چگونه بشناسیم را رسانده‌اند. (بر روی هر لینک که کلیک کنید، می‌توانید فایل پی دی اف و متن کتاب را دریافت کنید.) چه زیبا می‌فرماید مولایمان امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) که کار بزرگ از اراده‌ی بزرگ خبر می‌دهد. این کارهای سخت را چه به ما سست اراده‌ها؟

-     فراموش نکنیم که يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلى‏ رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقيهِ ؛ بدیهی است که سیر و سلوک الی الله میانبرهایی هم دارد؛ یکی از آن‌ها احترام و نیکی به پدر و مادر است. احترامی که فَلا تَقُلْ لَهُما أُف ؛ البته وَ إِنْ جاهَداكَ عَلى‏ أَنْ تُشْرِكَ بي‏ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما ولی بازم هم وَ صاحِبْهُما فِي الدُّنْيا مَعْرُوفاً ؛

-          ضمنا، دیگر امسال در ماه مبارک رمضان و لیالی قدر توفیق این را ندارم تا در خدمت‌تان باشم؛ نکند مرا از یاد ببرید!!!!

-     به عنوان آخرین سخن: به خدا سوگند اگر با قرآن و عترت باشید هرگز گمراه نخواهید شد؛ یک مسلمان باید خیلی با قرآن انس داشته باشد. باید با قرآن زندگی کند؛ با قرآن بخوابد؛ با قرآن بیدار شود. تا آنجا که به فرموده‌ی مقام معظم رهبری (روحی فداه) جوانان ما باید بتوانند با قرآن به شبهات پاسخ دهند.

-     علاوه بر قرآن، اهل بیت پیامبر (علیهم‌السلام). در حدیث نبوی آمده است که حضرت فرمودند: « خاندان و اهل بيت من همچون كشتى نوح‌اند كه هر كس از آن استفاده كرد نجات يافت، و هر كس از آن جدا شد غرق شد.» اين حديث كه از احاديث مشهور است لزوم پيروى مردم را از على(عليه السلام)و خاندان پيامبر(صلى الله عليه وآله) بعد از رحلت آن حضرت نيز مؤكّداً بيان مى دارد.با توجه به اين كه كشتى نوح تنها پناهگاه و وسيله نجات به هنگام وقوع آن طوفان عظيم و عالم گير بود، اين حقيقت مسلم مى شود كه امت اسلام در طوفان هايى كه بعد از پيامبر(صلى الله عليه وآله) وزيدن گرفت، تنها راهشان تمسك جستن به ذيل ولاءِ اهل بيت پيامبر(صلى الله عليه وآله) بوده و هست. (50 درس عقاید برای جوانان)

-     به طور کلی، همیشه رفتار ائمه باید الگوی ما باشد؛ به خدا قسم حیف است اگر وقت نگذاریم برای تفکّر در اعمال ائمه. و به راستی زیان کردیم اگر به سراغ دعای ندبه و جامعه کبیره و عهد و زیارت آل‌یاسین و ... نرفتیم.

-          راستی، من تصمیم خودم را گرفته‌ام. خواهش می‌کنم اصرار نکنید چون که شرمنده‌ی روی گل‌تان خواهم شد.

-          شاید وقتی دیگر

-          اعمال‌تان مقبول، روزی‌تان مبسوط، دعایتان مستجاب و عاقبت‌تان بخیر

-          یا حق

 

 

 

ربنا اننا سمعنا منادیا ینادی للایمان ان ءامنوا بربکم فامنا

ربنا فاغفر لنا ذنوبنا و کفر عنا سیئاتنا و توفنا مع الابرار

ربنا و ءاتنا  ما وعدتنا علی رسلک و تخزنا یوم القیامة انک لا تخلف المیعاد

 

 

 

!! نوشته شده توسط سید سينا | | پنجشنبه پانزدهم مرداد 1388 •

خاک بر سرمان که صحرا نشینت کردیم ...!

امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) در مورد یاران حضرت قائم (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) در زمان غیبت می‌فرمایند:

«پدر و مادرم فدای گروهی باد که اسامی آن‌ها در آسمان معروف است و در زمین ناشناخته»

 

 

 

ز اشک دیده نوشتم هزار نامه برایت / مگر که نامه‌ی بیچارگان جواب ندارد!؟؟؟

متی ترانا و نراک...!؟

 

!! نوشته شده توسط سید سينا | | چهارشنبه هفتم مرداد 1388 •

ماه شعبان ..

ان الله یری ...

ماه شعبان يكى از عزيزترين ماه هاى اسلامى و يادآور خاطره هاى بزرگ است كه از همه مهمتر، خاطره ميلاد مبارك سالار شهيدان كربلا، امام حسين(عليه السلام) (در سوم ماه) و ميلاد فرخنده حضرت بقيّة اللّه مهدى منتظر(عليه السلام) (در پانزدهم ماه) است كه فضاى اين ماه را به بوى ولايت عطرآگين ساخته است.

در فضيلت اين ماه، همين بس كه ماه پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) ناميده شده و هنگامى كه آن حضرت هلال ماه را مشاهده مى كرد، دستور مى داد، كسى در سراسر مدينه ندا دهد كه: اى مردم! اين ماه، ماه من است، خدا رحمت كند كسى كه مرا بر ماه من يارى دهد، يعنى آن را روزه بدارد!

مرحوم محدّث قمى، حديثى را از تفسير امام حسن عسكرى(عليه السلام) در فضيلت روز اوّل ماه شعبان نقل فرموده كه در واقع مربوط به تمام ماه شعبان است، اين حديث بسيار پرمعنا و در عين حال بسيار مفصّل است كه ايشان آن را تلخيص كرده و ما هم به ملاحظه حال خوانندگان بار ديگر، آن را خلاصه مى كنيم; خلاصه حديث چنين است:

امير مؤمنان على(عليه السلام) روز اوّل ماه شعبان، گروهى را مشاهده كرد كه در مسجد نشسته اند و سخنان بيهوده و ناآگاهانه، درباره قضا و قدر مى گويند و صداى جار و جنجالشان فضا را پر كرده; فرمود: اين گونه سخنان را رها كنيد! امروز روز اوّل ماه شعبان است، و از اين نظر شعبان ناميده شده، كه مركز شعبه ها و شاخه هاى خيرات و نيكى هاست، شعبه هاى خيراتِ نماز، روزه، زكات، امر به معروف و نهى از منكر و نيكى به پدر و مادر و همسايگان و صدقه به نيازمندان و اصلاح در ميان مردم و مانند آن است.

سپس امام(عليه السلام) به حديثى از رسول اكرم(صلى الله عليه وآله) اشاره كرد كه خلاصه اش چنين است:

پيامبر(صلى الله عليه وآله) فرمود: روز اوّل ماه شعبان كه مى شود، خداوند امر مى كند درهاى بهشت باز شود و دستور مى دهد به درخت «طوبى» كه شاخه هايش را به مردم دنيا نزديك كند، و منادى از سوى پروردگار صدا مى زند كه اين شاخه هاى درخت «طوبى» در دسترس شماست، به آنها بياويزيد كه شما را به سوى بهشت مى برد، و از شاخه هاى درخت «زقّوم» بپرهيزيد و به آن چنگ نزنيد كه شما را به سوى دوزخ مى كشاند.

سپس افزود: به خدايى كه مرا به رسالت برگزيده سوگند! كه هر كس در اين روز به سراغ يكى از كارهاى خير برود، به يكى از شاخه هاى درخت «طوبى» درآويخته و او را به سوى بهشت مى كشاند; و هر كس به سراغ يكى از كارهاى شرّ برود، به يكى از شاخه هاى درخت «زقّوم» چنگ زده و او را به سوى دوزخ مى كشاند.

سپس آن حضرت، نمونه هايى از اسباب چنگ زدن به شاخه هاى درخت «طوبى» را برشمرد و فرمود: هر كس (علاوه بر نمازهاى واجب) در اين روز، نماز مستحبّى بخواند، يا روزه بگيرد، يا ميان دو همسر، يا پدر و مادر و فرزند، يا خويشاوندان، يا همسايگان، صلح و صفا ايجاد كند، به يكى از شاخه هاى درخت «طوبى» درآويخته است!

همچنين كسى كه بدهى خود را به مردم ادا كند، يتيمى را كفالت نمايد يا سبك مغزى را از تعرّض به آبرو و ناموس مردم بازدارد، و كسى كه قرآن بخواند; يا شكر نعمت هاى او را بجا آورد، بيمارى را عيادت كند; به پدر و مادر نيكى نمايد; مؤمنى را تشييع جنازه كند و يا هر كار خير ديگرى انجام دهد; به يكى از شاخه هاى درخت «طوبى» آويخته است.

سپس افزود: قسم به آن كس كه مرا به نبوّت مبعوث كرد، هر كس به سراغ درى از درهاى شرّ و گناه در اين ماه برود، به يكى از شاخه هاى درخت «زقّوم» آويخته كه او را به آتش مى كشاند; كسى كه در نماز واجب خود كوتاهى نمايد، يا نيازمندى نزد او آيد، و شرح بيچارگى خود را بدهد و او توان حلّ مشكل آن نيازمند را داشته باشد، ولى كوتاهى كند، و دست او را نگيرد; يا عذر بدهكار بيچاره اى را نپذيرد، يا ميان دو همسر، يا پدر و فرزند، يا خويشاوندان و همسايگان و ديگر مؤمنان، اختلاف و نفاق بيندازد; يا بدهى خود را به مردم انكار كند; يا از رسيدگى به كار يتيمان، خوددارى نمايد; يا به سراغ خوانندگى هاى مجالس لهو و فساد برود; يا ظلم ها و گناهان خويش را بشمرد و به آن افتخار كند!، يا از همسايه بيمارش عيادت نكند، يا پدر و مادرش را از خود، ناخشنود سازد... همه اينها سبب درآويختن به شاخه هاى درخت «زقّوم» است كه انسان را به جهنّم مى برد.

اين حديث شريف و پرمعنا، راههاى سعادت و شقاوت را با ذكر يك مثال معنوى به روشنى بيان كرده، و طُرُق خودسازى و تهذيب نفس، و خدمت به خلق و عبوديّت خالق را، در اين ماه مشخّص نموده است، و همچنين نسبت به اسباب بدبختى و محروميّت از سعادت هشدار داده است كه براى همه ماههاى سال راهگشاست; به ويژه در ماه شعبان كه سرآغاز حركت جديدى به سوى نيكى ها و پاكى هاست.

(مفاتیح نوین > فضیلت ماه شعبان (آیت الله العظمی مکارم شیرازی دامت برکاته))

 

پی‌نوشت‌ها:

1. مدتی است از دوست عزیز و بزرگوارمون، مدیر محترم وبلاگ از دیار چشم خدا خبری ندارم. خدا می‌دونه که تا به حال، چنین انسان باصفایی ندیده بودم. اگه کسی از دوستان از ایشون خبری داره، ما رو هم مطلع کنه. در هر حال دعا می‌کنیم که همیشه سالم و تندرست باشند. 

2. خجالت می‌کشم که بگم تولد من هم (از سال قمری) مصادف هست با روز ولادت آقا ابوالفضل العباس علیه‌السلام. مادرم برام تعریف می‌کرد: 4 شعبان ـ که در آن زمان مصادف با 16 دی بود ـ هنگام اذان صبح به دنیا اومدی!

متاسفم برای خودم که 15 سال از عمرم رو به بازی گذروندم ... !

3. سر کلاس آقای صیاف زاده نشسته بودیم؛ داشتند برامون تفسیر می‌گفتند. (البته ما توی کلاس تفسیر ایشون شرکت نمی‌کنیم، معمولا من سر کلاس حفظ حاضر میشم. این دفعه هم چون یکی از شاگرداشون سوال پرسید شروع کردند به تفسیر گفتن) مسأله‌ی معراج پیامبر (ص) بود. یواش یواش وارد بحث‌های حاشیه‌ای شدند تا آخر رسید به مساله معاد و مرگ! هر چند سر کلاس خیلی شوخی می‌کنند و ما هم زیاد می‌خندیم اما وقتی از قبر و مسائل مربوطه صحبت می‌کردند نزدیک بود گریه‌ام بگیره!!! فقط بگم که خیلیییی راه سختیه این جهان پس از مرگ!

4. چند وقتیه این مطلب زیبایی رو که نرگسی عزیز و مهربان، در منوی وبلاگ آرامش بخش‌شون نوشتند به خوبی احساس می‌کنم: «بارالها! تو خوب می‌دانی درد من چیست! درد من حصار برکه نیست ... درد زیستن با ماهیانی‌ست که فکر دریا به ذهنشان خطور نکرده است!»

5. خدا رو شکر می‌کنم این روزا خیلی سرم شلوغه؛ من از بیکار بودن متنفّرم! اصلا حدیث داریم. حضرت موسی (علی‌نبینا و آله و علیه‌السلام) به خدا گفت: خدایا ! مغبوض ترین افراد پیش تو چه کسانی هستند؟ به او خطاب شد: «آنکس که مثل مرده، شب را تمام بخوابد و روز نیز بیکار باشد.» (سفینة البحار، ج 1، ص 634)

6. هر چقدر این سخنان رهبر عزیزمون رو گوش میدم سیر نمیشم! واقعا شاهکاره هاااااااا!

7. ماه رجب هم تموم شد ! من خیلییییییی از دست خودم ناراحتم! از نظر معنوی پیشرفت خاصّی نکردم. امیدوارم شما مثل من نباشید...!

 

!! نوشته شده توسط سید سينا | | شنبه سوم مرداد 1388 •